HIDDENRECTO

       tick..

                                  tick....

Counterclockwise

คนที่แอดเอ็มกันไว้คงเห็นเราตั้งชื่อด้วยคำนี้มาหลายวันแล้ว

สงสัยบ้างไหมเนี่ยว่ามันสื่อถึงอะไร? ทำไมต้องทวนเข็มนาฬิกา?

อืม ที่จริงเรื่องนี้ก็ไม่ได้มีคนทักมาถามกับตัวหรอกนะ มันก็เป็นแค่ชื่อเอ็ม 555

แค่วันนี้จู่ๆก็นึกอยากพูดถึงขึ้นมา รู้สึกว่ามันเหมาะกับอารมณ์ช่วงนี้มากจัง

ใครไม่รีบร้อนและยินดีฟังก็อัญเชิญนั่งจิบเสียงนาฬิกาแถวนี้สักพักแล้วกันค่ะ

                                     tick..

           tick....

เมื่อวันเสาร์ก่อนโน้นมีโอกาสได้ไปเดินซื้อของกับน้องรหัสที่คณะ

ตั้งใจจะหารเงินซื้อของขวัญให้พี่บัณฑิตปีนี้กัน ก็เลยลากกันไปเลือกดู

ฤดูรับปริญญานี่... ของในร้านมันจะหน้าตาเหมือนกันหมดเลยหรือไงไม่รู้

หันไปทางไหนก็มีแต่ป้าย Congratulation แปะไว้ รู้สึกไม่ปลื้มเท่าไหร่เลยแฮะ

จริงอยู่มันก็สะดวกดี กับการเดินห้างแล้วเลือกซื้อของที่ตรงกับโอกาสสำคัญ

เพียงแต่บางทีมันก็ห่วงความรู้สึกคนรับเหมือนกันนะว่าไหม เขาจะรู้สึกยังไงบ้าง

ในเมื่อของชิ้นนั้นมันเป็นของที่ใครๆก็หาได้ ในเมื่อมันแค่เปลี่ยนป้ายไปตามโอกาส

ลองคิดดูว่าถ้าเกิดเราเป็นคนรับล่ะ เราจะรู้สึกว่ามันง่ายและผิวเผินเกินไปไหม?

ก็คิดไปขนาดนั้นแล้ว ทั้งที่พี่บัณฑิตปีนี้ เราก็ไม่ได้สนิทกับเค้าเท่าไหร่เลย 555

เคยไปนั่งเรื่อยเปื่อยคุยกัน กินเอ็มเค ก็แค่วันรับปริญญาเมื่อปีที่แล้ววันเดียวเอง

แต่น่าแปลกนะ ไม่รู้ว่าเป็นเพราะระบบพี่น้องหรือเราเป็นคนขี้กังวลมากไปกันแน่

กลับรู้สึกว่า ไม่อยากเลือกของที่จะทำให้พี่เค้าต้องรู้สึกห่างกับเราไปมากกว่านี้แล้ว

เพราะเชื่อว่าบนโลกนี้มีของขวัญมีอยู่สองประเภทล่ะ

ประเภทแรก คือของขวัญที่ให้กับคนสนิทหรือคนที่เรารัก

ยิ่งให้น่าจะยิ่งประทับใจ เพราะมันมักจะมีความหมายและความใส่ใจแฝงอยู่เสมอ

ไม่ว่าคนรับเค้าจะวางไว้ตรงไหนของบ้าน สักวันหันมาเห็น เค้าก็คงจะอมยิ้มได้

ส่วนประเภทที่สอง คือของขวัญที่ให้กับคนอื่นทั่วไปตามโอกาส

อันนี้เชื่อว่าให้ไปแล้วจะยิ่งทำให้รู้สึกถึงระยะห่าง เพราะคนรับได้รับแค่ ‘สิ่งของ’

ก็วางทิ้งวางขว้างไปเถิดโยม บางครั้งลืมไปเลยด้วยซ้ำว่าใครเป็นคนให้มากันแน่

เพราะฉะนั้น หลานรหัสที่ดีเลยพยายามจะไม่เลือกของขวัญแบบประเภทที่สอง TvT

คงเรียกได้ว่าโชคดีล่ะมั้งที่น้องรหัสคนเก่งชักชวนให้เดินไปแถวโซนนาฬิกาในร้าน

จำได้ว่าครั้งแรกที่เห็น... คำพูดของใครสักคนมันแวบขึ้นมาในหัวทันทีเลยแหละ

“พอปีสี่หรือเป็นบัณฑิตแล้ว มันก็รู้สึกใจหาย ไม่อยากจบเท่าไหร่หรอกหญิง”

     tick..

                                  tick....

ฟ้าแทบผ่าลงกลางหัว ณ วินาทีที่ใจเต้นตึกตึกและคิดได้ว่า เออ จะเอาอันนี้แหละ!

เป็นนาฬิกาตั้งโต๊ะธรรมดาที่ไม่ธรรมดาเอาซะเลย ตัวเลขมันกลับด้านน่ารักเชียว

แบบเดียวกับที่ลงรูปไว้เมื่อต้นเอนทรี่นั่นแหละค่ะ เหมือนเป๊ะไม่มีผิดเพี้ยน

เข็มนาฬิกาขยับไปในทิศทางที่เรียกได้ว่าเดินถอยหลัง...

เพราะฉะนั้น ยืนมองไกลๆ เวลาก็คงเหมือนจะกำลังไหลย้อนกลับไปด้วยเช่นกัน

โดยส่วนตัวแล้วชอบความหมายของมันนะ ไม่ว่าใครก็ต้องเคยนึกอยากย้อนเวลา

ทั้งที่รู้อยู่แก่ใจว่าทำไม่ได้ แต่ก็ไม่มีใครอยู่กับปัจจุบันหรืออนาคตได้ตลอดหรอก

เพราะงั้นนาฬิกาเรือนนี้เลยน่าจะมีความหมายอย่างอื่นด้วยเหมือนกัน

นอกจากจะชวนให้เรานึกถึงอดีตแล้ว มันยังย้ำบอกให้เราก้าวไปข้างหน้าด้วยล่ะ

เพราะถึงมันจะเดินกลับด้าน แต่มันก็ยังเดินจากเลขหนึ่งไปเลขสิบสองเหมือนเดิม

ยืนมองห่างๆ มันอาจลวงตาให้เราได้ละเมอเพ้อพกกลับไปหาวันเวลาเก่าๆ

แต่พอขยับเดินเข้าไปใกล้...

                                       tick..

    tick....

ตัวเลขที่มองเห็นได้ชัดขึ้นกลับย้ำเตือนว่านี่คือปัจจุบันต่างหาก

*

ดีใจกับพี่กั้งนะคะ เมื่อวานพี่กั้งสวยมาก ออร่าบัณฑิตแผ่ซ่านมาก >w<

จนพี่กิ๊ฟกับน้องจูน รวมไปถึงญเองด้วย พากันบ่นว่าอยากจบบ้างแล้ว

ยังไงก็ขอให้พี่กั้งโชคดี มีความสุข ได้แฟนหล่อๆ สุขภาพแข็งแรง

หวังว่าคงจะชอบของขวัญของญกับน้องจูนนะคะ 555

เผื่อว่าพี่กั้งจะอยากย้อนเวลากลับไปหาวันเวลาที่คิดถึงไง (;

ปัจฉิมลิขิต

*นาฬิกาซื้อที่ loft จ้ะ (ไม่ได้ค่าโฆษณาสักแดงเดียว)

*แสดงความยินดีกับพี่หลิงและพี่บุ้ง ย้อนหลังและล่วงหน้า <3

*คนที่อ่านจนจบนี่ก็เก่งจังอ่ะ

*เอนทรี่นี้ยังแค่เพ้อแซมเปิ้ล(?)

*แสดงความเห็นและชวนเถียงได้นะจ๊ะ ไม่กัด =P

*มีนาฬิกาติดสปีดขายมั้ย อยากเรียนจบบ้างแล้วจริงๆนะว้อยยย

แต่งานที่จะต้องส่งอาทิตย์หน้ายังทำไม่เสร็จเลยแสรสส

edit*

ขออนุญาตเอารูปที่พี่น้ำตาลแปะไว้ในซีบอกซ์บ้านเบจีมาแปะต่อ

อะไรกัน TT^TT ตอนดูครั้งแรกไม่ทันสังเกตเลย อย่ามาเนียน!

ค.สุขระหว่างทำงาน? บอกมานะแกมองกันทำม้ายยยยยยย *เขย่า*